Bir Kampın Ardından Yüklenme tarihi 11 Temmuz 202611 Temmuz 2026 Yükleyen Ali Bestami Kepekçi Üç gün… Takvim yapraklarına baktığınızda kısa bir süre. Ama bazen üç gün, üç yılda kazanılamayacak kadar büyük bir tecrübe bırakır. GeçtiÄŸimiz günlerde gerçekleÅŸtirdiÄŸimiz Bağımsız Türkiye Partisi TeÅŸkilat Kampı da benim için tam olarak böyle bir buluÅŸmaydı. Bu yazıyı bir kamp raporu olarak yazmıyorum. Çünkü rakamlar zaten ortada. Programlar yapıldı. Toplantılar gerçekleÅŸtirildi. Seminerler verildi. Meslek grupları bir araya geldi. Yarışmalar düzenlendi. Yeni dönem deÄŸerlendirildi. Bunların hepsi önemliydi. Ama benim aklımda kalanlar bunlardan çok daha farklıydı. Bir salonda, Türkiye’nin farklı illerinden gelen insanların aynı heyecanla ayaÄŸa kalktığını gördüm. Farklı ÅŸehirlerden… Farklı mesleklerden… Farklı yaÅŸlardan… Ama aynı ideale inanan insanlar… Ä°ÅŸte asıl zenginliÄŸimiz buydu. Bir köşede gençlik kollarından arkadaÅŸlarımız gelecek projelerini tartışıyordu. BaÅŸka bir salonda kadın kollarımız yeni dönem çalışmalarını planlıyordu. Akademisyenler… SaÄŸlık çalışanları… Hukukçular… Mimarlar… Mühendisler… Ekonomistler… Herkes kendi alanında “Türkiye için ne yapabiliriz?” sorusuna cevap arıyordu. Bugün birçok siyasi organizasyonda insanlar birbirini alkışlamak için bir araya geliyor. Biz ise birbirimizi geliÅŸtirmek için bir araya geldik. Belki de bu yüzden bu kampın en büyük kazancı, verilen eÄŸitimler deÄŸil; kurulan gönül baÄŸları oldu. Çünkü güçlü teÅŸkilatlar, önce birbirini tanıyan insanların omuzlarında yükselir. Birlikte aynı sofraya oturduk. Aynı masada çay içtik. Aynı koridorlarda sohbet ettik. Birbirimizin ÅŸehirlerini konuÅŸtuk. Birbirimizin tecrübelerini dinledik. Belki de aylarca telefonda çözemeyeceÄŸimiz birçok meseleyi, birkaç dakikalık bir sohbetle çözdük. Ä°ÅŸte teÅŸkilat ruhu budur. Ä°nsanları sadece aynı çatı altında toplamak deÄŸil; aynı hedef etrafında buluÅŸturabilmektir. Kampın ilk gününde Kocatepe’ye çıktığımızda da aynı duyguyu hissettim. Bağımsızlığın kolay kazanılmadığını… Mücadelenin emek istediÄŸini… Ve büyük hedeflerin, büyük fedakârlıklarla gerçekleÅŸtiÄŸini bir kez daha düşündüm. Bugün bize düşen görev, o ruhu siyasetimize taşımaktır. Çünkü teÅŸkilat, yalnızca seçim dönemlerinde çalışan bir yapı deÄŸildir. TeÅŸkilat, umut üreten insanların oluÅŸturduÄŸu büyük bir ailedir. Bu kamp bana bir kez daha ÅŸunu gösterdi: Bizim en büyük gücümüz ne binalarımızdır… Ne imkânlarımızdır… Ne de sahip olduÄŸumuz makamlar… Bizim en büyük gücümüz, aynı ideale inanan insanlarımızdır. Ebedi Liderimiz Prof. Dr. Haydar BaÅŸ’ın yıllar önce yaktığı fikir meÅŸalesi, bugün Genel BaÅŸkanımız Sayın Hüseyin BaÅŸ’ın liderliÄŸinde yeni nesillerin omuzlarında taşınmaya devam ediyor. Bu yürüyüşün en kıymetli tarafı da budur. Fikirler, insanlarla yaÅŸar. Ä°nsanlar bir araya geldikçe güçlenir. Güçlendikçe üretir. Ãœrettikçe büyür. Kamp sona erdi. Ama aslında bizim için yeni bir dönem baÅŸladı. Åžimdi herkes kendi ÅŸehrine döndü. Kimi Karadeniz’e… Kimi Ege’ye… Kimi İç Anadolu’ya… Kimi DoÄŸu’ya… Ama biliyorum ki hepimiz aynı hedefle döndük. Daha çok çalışmak. Daha çok insana ulaÅŸmak. Daha çok gönle dokunmak. Çünkü biz sadece bir kampı tamamlamadık. Bir kez daha aynı davanın ne kadar büyük bir aile olduÄŸunu gördük. Benzer Yazılar Kırlangıcın hikayesi Yankı Gece ile Gündüzü Nasıl Ayırt Ederiz? Oruçla? HEMEN PAYLAÅžFacebookPinterestTwitterLinkedinEmailWhatsapp
